Feit

Het falen voelde als een zeikend wijf. 
Of misschien wel als een chagrijnige kerel die nooit meer van zijn bankje af komt. Een bankje dat tergend traag opgaat in zijn omgeving.

Ze wist dat ze langzaamaan ging worden zoals hij was.
Hij schold op het onkruid dat om zijn voeten groeide en verwenste de schoffelmannen die hun werk al jaren lieten versloffen.
Wist hij veel dat het geld er niet meer was en de mannen al tijden thuis op hun eigen bank zaten.

Ze voelde dat hij langzaam in haar kroop.
Als ze in de spiegel keek zag ze zijn angst geprojecteerd in haar ogen. Een belachelijke gedachte dat haar geest zich gedroeg als een bange kerel, maar het was een feit.

continue browsing: Writing

  • het vooruitzicht van de plek die straks anders is, doet niet zoveel. hou ik mezelf voor omdat ik er... Read more
  • It is actually a story that cannot be told. You would laugh at it, push it aside as a mere fantasy... Read more
  • Het verhaal leeft door. Als een roerloze steen die de hoek van het huis voor eeuwig overeind... Read more
  • dat de wind elke dag verkeerd staat jij blaast mij om met al het venijn dat er in je zit en laat... Read more